Elk seizoen schrijven we binnen de facebook-groep Haikudingen samen een traditioneel Japans kettinggedicht — een renga —waarbij de dichters beurtelings een schakel van 5-7-5 en
7-7 schrijven.
De afzonderlijke verzen zijn op een of andere manier gelinkt aan elkaar, waardoor het kettinggedicht een zekere samenhang vertoont en uiteindelijk een mooi geheel vormt.
———
RENGA LENTE 2026
Deelnemers: Herwig Stas, Marijke Houwink, Marijke Verachtert, Pol Laporte, Miet De Bruyn, Michael Pappafava, Bunbuk Chagama, Maaike Rijks, Dirk Dietvorst, Liezet Boelanders, Saskia Van Bastelaere, Gerda Duchateau, Katelijk Bombeke, Fons Leyssens, Isabelle Cauwels, Brigitte Goemaere, Katleen Keulemans, Yves Peeters.
~
Een rosse kat schudt
de laatste kou uit haar vacht.
De lente is daar.
~
Door de takken kleurt de dag
in oranjegloed open.
~
Blootvoets huppelen
op het berijpte gazon.
De lente kriebelt.
~
Oh, kijk! Zijn blauwe veertjes;
de gaai plots zo héél dichtbij!
~
In de ochtendmist
nog takken zonder knoppen.
De edelherten.
~
Het meisje springt in de lucht
met een onzichtbaar touwtje.
~
Samen klauteren,
om ter eerste bovenaan!
Roetsj! En weer klimmen.
~
In haar mandje ligt de kat
de voorjaarszon te stelen.
~
Op wintersloffen
schuifelt vader door de tuin.
Geurende bloesems.
~
Zelfs na de snoei geuren ze;
zwoele oranjebloesems.
~
Zie hen dartelen
naar de open weiden en
fris gras; koeiendans.
~
De leeuwerik zingt zijn lied
boven het dansende gras.
~
In zijn cabrio,
zoekend naar de handleiding.
Aprilse grillen.
~
Het getik van naaldhakken,
schuilen voor een hagelbui.
~
De ochtendwekker
nu op een nieuwe zender;
radio merel.
~
Kijk, de zachte ochtendgloed
gehuld in een laagje dauw.
~
Alles monotoon;
zij kan alleen luisteren.
Verhullende mist.
~
het hemelsblauw gespiegeld —
vergeet-mij-nietjes in bloei.
———