Haikudingen omvat ook een facebook-groep. Een besloten pagina voor haikuliefhebbers, om haiku’s te delen, te bespreken en het beoefenen van haiku te verfijnen in een rustige, constructieve omgeving.
Interesse? Zoek ons op Facebook en wees welkom!
Periodiek zullen hier haiku’s uit de groep geplaatst worden, in het kader van schrijfopdrachten of gewoon omdat ze het lezen waard zijn.
PERSONIFICATIE (12/04/’26)
Bij deze opdracht moest er opzettelijk personificatie gebruikt worden, maar subtiel en eerder impliciet, zonder dat het alle aandacht opeist binnen de haiku.
~
Het theeketeltje,
pruttelend en borrelend,
fluit om mijn aandacht.
— Nathalie Conaert
~
Een kievit stijgt op.
Zijn acrobatie verdwijnt
in de ochtendzon.
— Gerda Duchateau
~
tussen meiklokjes
doet één fiere paardenbloem
zijn stinkende best
— Isabelle Cauwels
~
De stem van de zee
onophoudelijk zingend.
Verliefde blikken.
— Liezet Boelanders
~
bloesem
voor de kerk —
op haar paasbest
— Bunbuk Chagama
~
in de lentezon
gaan de tulpen rooskleurig
totaal uit hun bol
— Levina Levja
~
De mol bouwt vannacht.
Mijn gazon zucht onder druk;
werf zonder einde.
— Herwig Stas
~
De wijze karpers,
ze houden steeds het midden
in de visvijver.
— Fons Leyssens
~
Avondtafereel —
uitzinnig dansen motten
rond een lampion.
— Dirk Dietvorst
~
Fietslamp knipoogt naar
een grijze limousine.
Te hoog gegrepen.
— Kim De Oude
~
Aprilse ochtend.
Een paar huismusjes kuisen
de dakgoten uit.
— Michael Pappafava
~
met lange vingers
strijkt de late avondzon
door zijn pluizenbol
— Katelijn Bombeke
~
ZOMERUUR (28/03/’26)
Deze weekopdracht ging over het zomeruur en hoe het verzetten van de klokken impact heeft op de grote en kleine dingen des leven.
~
Hoor! Een bonte specht
in de boom bij de buren.
Samen ontbijten.
— Miet De Bruyn
~
Het staat in de krant:
de klok steelt het zomeruur!
De tijd lacht erom.
— Kim De Oude
~
Een dauwwandeling
met een extra warme fleece.
Zomeruur.
— Gerda Duchateau
~
zomertijd —
in de late morgen
rijp op het gras
— Nel Goudriaan
~
Zijn verjaardagsfeest
een uurtje eerder vieren.
Zomeruur.
— Brigitte Goemaere
~
Benevelde zon,
nog laag over de velden
met het zomeruur.
— Marijke Verachtert
~
De haan, helemaal
van slag; houdt halsstarrig vast
aan het winteruur.
— Dirk Dietvorst
~
Wakkergefloten
door merel en roodborstje —
een uurtje te vroeg?
— Yves Peeters
~
Bij het ontwaken
nog even in de war zijn;
Eén klok niet verzet.
— Liezet Boelanders
~
De ochtendschaduw,
weer die lange, slanke vent.
Aanvang zomeruur.
— Fons Leyssens
~
diep onder dekbed
laat men klok zijn werk doen
de tijd vooruit
— Levina Levja
~
Zomeruur en spits
in de ochtendschemering.
Rennende reeën.
— Katelijn Bombeke
~
zomertijd
na een lange winter
hangt de klok weer recht
— Isabelle Cauwels
~
zomeruur —
in de vroege mis
lege banken
— Bunbuk Chagama
~
De klokken verzet.
Mijn eerste koffie weer in
een schemerzone.
— Michael Pappafava
~
WIND ZONDER WIND (20/03/’26)
Bij deze opdracht moesten haiku’s geschreven worden waarin wind (al dan niet) aanwezig was zonder die expliciet te benoemen.
~
Een rozig deken
gespreid over heel de straat.
De kerselaren.
— Liezet Boelanders
~
lentestorm —
onder de prunus
een roze kleed
— Nel Goudriaan
~
Op de terugweg
een zacht duwtje in de rug.
Verse pistolets…
— Michael Pappafava
~
Tot de doffer komt
wiebelt de duif op haar tak.
De bomen ruisen.
— Yves Peeters
~
woelige zee –
op en neer de meeuwen
met de boot
— Bunbuk Chagama
~
Het golvende gras.
Hoog boven de groene zee
zingt een leeuwerik.
— Katelijn Bombeke
~
lenteschoonmaak
door wijdopen ramen
dwarrelen bloesems
— Isabelle Cauwels
~
Schuimkoppen breken
op de steile rots. Meeuwen,
hun scherpe gekrijs.
— Gerda Duchateau
~
Wolken vertellen
een verhaal zonder woorden —
schrijden hoog verder.
— Dirk Dietvorst
~
Tijdens het schuilen,
zijn achtste pint aan de toog.
De bui blijft hangen.
— Fons Leyssens
~
De winterjacks uit —
in een duinpan dampende
mokken met koffie.
— Marijke Houwink
~
EEN NIEUW BEGIN (11/03/’26)
In het kader van de opdracht ‘een nieuw begin’, moesten lentehaiku’s geschreven worden die zowel een natuurlijk als een menselijk aspect bevatten.
~
Gehurkt in het gras,
streelt zij zacht de blaadjes van
de magnolia.
— Gerda Duchateau
~
Met blote benen
doorheen de weiden stappen.
Kievitengezang.
— Liezet Boelanders
~
Leunend op haar schop;
een bijna lege border
in de volle zon.
— Saskia Van Bastelaere
~
Van ’s morgens vroeg
tot in de late uren,
fluiten ze lente.
— Marijke Verachtert
~
Ieder jaar opnieuw;
dat roodborstje op het hek
luidt de lente in.
— Yves Peeters
~
De krentenboompjes,
elke dag weer gaan kijken —
wachten op bloesems.
— Katelijn Bombeke
~
Twee winterjassen
op een bankje naast elkaar —
de lente kriebelt.
— Pol Laporte
~
In de rusthuistuin,
ze waagt zich even tussen
de jonge blaadjes.
— Fons Leyssens
~
Warme lentewind.
De kat schudt haar wintervacht;
pluisjes aan mijn mouw.
— Herwig Stas
~
Ontloken krokus —
in stil gebed verheven.
Wij, weer hand in hand.
— Dirk Dietvorst
~
bij merelgezang
de winterse plooien
uit t-shirts strijken
— Michael Pappafava
~
engelenbeeld
op zijn viool
een vogel
— Bunbuk Chagama
~